sa die de oe est una die trista pro Silanus e pro sa Sardigna intrèa; in Olanda, in ube fit emigradu azumai da-e sessantannos, est mancàdu Antoni Manca (Toni pro sos amigos e, duncas pro totus...);
Bi diat àer de narrer cosas meda de Toni Manca; in issu, si sun abojàdos sos menzus tràtos de s'omine e de su poèta;
E Poeta de abèru est bistàdu; mancari issu cun sa modestia sua si nde siat semper azumai cuàdu;
e no ajat mai sensàdu de iscrìer in poesia mancàri sa salude sua e in famillia non li àpat mai dadu tropu pasu; ancora fintzas a pagas dies prima de intrare in s'Ispidàle, Toni at sighìdu a iscrier in pagas rigas sos sentìdos e sas isperas chi jughiad in coro die pro die.
S'urtima poesia chi nos at regaladu est bistàda cussa pro su Nuraghe de Orolio chi prùs la lezimos e prus paret bella.
Sas pagas bortas chi caligunu est resurtàdu a lu cumbincher a mandare carchi poesia a Premios o Cuncursos, at tentu sempre premios o menziones; da-e su Premiu Ozieri (at binchidu sa Sezione Emigrados cun sa poesia chi sighit in bassu), fintzas a sas publicàdas in "S'Ischiglia" inue si firmaiat "Montarbanu" in onore a Montarbu nostru.
Oe, in sa die trista chi Toni nos at lassàdu, sonan prus che mai ladìnos in s'ispèra e garrigos de malinconia, sos versos chi si ajat dedicadu prus de chimbant'annos faghet comente silanesu, sardu e comente emigradu. Iscrìtos da issu, pro issu e pro totu sos disterràdos de su mundu.
Unu abratzu mannu Toni; lèbia ti siat sa terra in mesu a sos tulipanos de onzi colore o, si torras a bidda, " a faza a su nuraghe" comente ajas desizàdu.
S'ULTIMU DISIZU DE UN EMIGRADU
Ponidemiche sutta ‘e una pedra
menzus s'est de granìtu
ca su marmaru est fritu
de lussu meda e non b'attacat edra.
Ponidemìche a fazza ‘e su nuraghe
e si ancora est de usu
iscriidebèi susu
«Inoghe solu est riposende in paghe».
Ponidemiche nessi calchi rampu
de murta e de lidòne,
rosas a su barone
a mie bastan fìores de campu.
Ponidemìche in logu soliànu
a palas de su muru,
si non disturbo, puru
una rughitta, ca so cristianu.
Bramo torrare a ube so naschidu
est s’ultimu disizu
Sardigna, ‘e custu fizu
chi Tue has generadu e c'has frundidu.
Antonio Manca (Silanus)


Toni Manca grand' omine e poeta
custa terra ha' lassadu in paghe santa
cust' ottava ti che mando in via diretta
cun cordogliu de sa idda totta canta
no' es digna de sa musa tua ischietta
apprezzala pro su chi este sa pianta
Silanus de te ada tenner ammentu
ca in poesia ses bistadu unu portentu.
Ispàdule
Totus amos a morrere, ma sa fortuna manna de sos poetas est chi issos non morint mai de su totu, issos sighint vivere in sos versos chi nos ant lassadu. Adios Toni.
Adiosu Toni
In custa die de beranile ispantu
De nos dare s’adiu est beda s’ora
Ca dae custa vida ti ses frantu
Pro aprodare a un’atera dimora.
Inie t’an a dare onore e bantu
E cun sos mezus fiores chi dat flora
De tanadu grogu e amarantu
T’an a bestire a nou un’ aurora.
Como ses in su monte e s’Elicona
Cun tottus sos Poetas de donz’era
E cun sas noe Musas chi t’amparan
In conca as de laru una corona
E cantas versos cun boghe liera
Chi contos de amore ancora naran.
Adiosu Toni bola-che in bon’ora…
In coro nostru as’a cantare ancora.
Chiccu Pintore
La famiglia Manca-Cuccuru ringrazia per l'affeto che ci avete dato in questi giorni difficili per la scomparsa del nostro caro.
"Riflessos pro Funtana Elighe" reading poetico del 20 Ottobre 2012 a Silanus nell'ambito delle manifestazione per il Premio Giornalistico "Funtana Elighe" 2012 l'attore Giovanni Carroni (Bocheteatro Nuoro) recita la poesia "S'urtimu desizu de un'emigradu" del compianto poeta silanese Toni Manca.
Mario Masala - il grande poeta improvvisatore silanese, vero monumento vivente della nostra cultura popolare - improvvisa un Sonetto in ricordo dell'amico e collega Toni Manca.